Heavenletters

Dear Normand,

I read once: suffering is the rent the soul has to pay in order to live in a body......

I think now that suffering is a way the soul chooses, to remember what it has forgotten in previous lives:
We all are God!!

Here is my translation:

Normand Bourque, De Bron van Pijn, commentaar op Heavenletter #4221

We zouden bijna kunnen zeggen, zo niet absoluut kunnen zeggen, dat de bron van alle pijn en alle lijden, met inbegrip van fysieke pijn, uiteindelijk ligt in het kijken buiten onszelf om bevestiging dan wel uitsluiting van onze echte identiteit, die ook onze eigenwaarde is. De bron van alle ziekte, ondanks zijn schijnbaar meerdere variaties, heeft zijn oorsprong in het feit dat wij negeren wie we zijn of in het niet-erkennen van wie we zijn, door te zoeken naar bevestiging of spiegelen in de buitenwereld.
Het is geen gemakkelijke les om te integreren, want zelfs als we weten dat het ego alleen maar een script is van een film die we schrijven, erin acteren en er naar kijken op hetzelfde moment, kunnen we het niet per se veranderen als we het willen veranderen. De externe bronnen van pijn en lijden (fysiek, emotioneel, mentaal, etc) kunnen al dan niet verdwijnen, zelfs wanneer we de beweging maken naar de binnenkant in plaats van naar de buitenkant. Maar als we ego's script niet kunnen veranderen naar believen, kunnen we een einde maken aan het lijden dat ego's script tot ons brengt. God herinnert er ons elke dag aan, op de een of andere manier, dat de enige echte remedie tegen de pijn (inclusief de dood ) "God is" is en niets anders .
Naar buiten te kijken om bevestiging doet ons geloven dat de zintuigen van het lichaam ons op de hoogte houden van wat er gaande is in de buitenwereld. Wij geloven ook diep dat veroordeling volgt op waarneming . Maar om de innerlijke visie te verwerven, moeten we deze verklaringen volledig omkeren. De zintuigen van het lichaam "voelen" niet alles als we erkennen dat we alleen werkelijk ons eigen script of film ervaren. Het is altijd de geest die lijdt. En wat is lijden, anders dan een fundamenteel gevoel van geïsoleerd zijn, afgescheiden, een gevoel van gebrek in onszelf?
We moeten ook ons denken omkeren, dat oordeel volgt op waarneming, dat betekent dat we moeten erkennen dat waarneming volgt op oordeel en niet andersom. Wat we waarnemen, door ons lichaam, van de buitenwereld, is het resultaat van beslissingen die onze denkgeest gemaakt heeft over voorafgaande waarnemingen er over en deze waarnemingen zijn alleen de resultaten of de gevolgen van die oordelen. Met andere woorden, we zien wat we geprojecteerd hebben om te zien.
En als we denken aan "offer", komt dat niet erg overeen met aan een oproep voor pijn?
Deze Heavenletter is zeker een goede opdracht voor het weekend.

(vertaling Anneke)

love and light, namasté, ANneke